Kategori: Bu yoldan geçtim..

Nisan 25, 2026

Değişim acıtır…

Değişmek kolay değildir. Hatta çoğu zaman… sancılıdır. Çünkü değişim… sadece yeni bir şey yapmak değildir. Eski seni bırakmaktır. Alıştığın düşünceleri… güvende hissettiğin davranışları… hatta bazen seni sen yapan parçaları… geride bırakmaktır. Ve insan… en çok buna direnir. Çünkü tanıdık olan… her zaman daha güvenli gelir. Ama gerçek şudur: Bugüne kadar yaptığın şeyleri yapmaya devam edersen… bugüne kadar elde ettiğin sonuçları elde etmeye devam edersin. Hayat… > Devamını Oku

Nisan 25, 2026

Bazen devam etmek degil… Doğru yerde vazgeçmek güçtür

İnsana hep şunu öğretirler: “Vazgeçme.” Ve aslında bu doğrudur. Çünkü çoğu insan… tam olacakken bırakır. Biraz daha sabretse… biraz daha dirense… hayatı değişecekken vazgeçer. Ama hayat sadece vazgeçmemeyi değil… nerede vazgeçmemek gerektiğini… ve nerede vazgeçmenin gerektiğini de öğretir. Çünkü her devam etmek… ilerlemek değildir. Bazı şeyler vardır… ısrar ettikçe büyümez… sadece seni yorar. İşte mesele tam da burada başlar: Doğru yerde direnebilmek… ve doğru yerde > Devamını Oku

Nisan 24, 2026

İnsan En Çok Neye İhtiyaç Duyar

İnsan para ister… başarı ister… saygı ister… değer görmek ister… yaptıklarının fark edilmesini ister… Ama hepsinin altında… daha sessiz bir ihtiyaç yatar: Anlaşılmak. Çünkü insan… kendini anlatamadığında değil… anlaşılamadığında yalnız hisseder. Biri seni dinleyebilir… ama anlamayabilir. Biri seni görebilir… ama gerçekten fark etmeyebilir. İşte o noktada… kalabalıkların içinde bile insan içten içe eksik kalır. Çünkü saygı görmek istersin… ama neden saygı duyulduğunu da bilmek istersin. > Devamını Oku

Nisan 24, 2026

Hayata geç kaldım duygusu

Hayatın bir döneminde herkes şu cümleyi kurar: “Ben geç kaldım.” Kimi iş için… kimi para için… kimi de hayatı yaşamak için. Ama bu duygu gerçekten doğru mu? Yoksa sadece zihnimizin bize oynadığı bir oyun mu? Ben kendi hayatımda birçok kez geç kaldığımı düşündüm. Herkes ilerlemiş gibi görünürken, ben sanki aynı yerde sayıyormuşum gibi hissettim. Ama sonra bir şey fark ettim: Geç kalmak diye bir şey > Devamını Oku

Nisan 23, 2026

Hayat sana karşı değil

Bazen her şey üst üste gelir. Planların tutmaz… insanlar değişir… emeklerin karşılık bulmaz… Ve içinden şu geçer: “Hayat bana neden böyle yapıyor?” Ama bir süre sonra… geriye dönüp baktığında fark edersin: O gün “olmadı” dediğin şeyler… aslında seni korumuş. O kapı kapandığı için yanlış bir yola girmemişsin. O insan gittiği için kendini kaybetmemişsin. O iş yürümediği için daha doğru bir şeye yönelmişsin. Hayat bazen vermez… > Devamını Oku

Nisan 23, 2026

Vazgeçmeyen insanlar neden kazanır

Başarı hikâyelerinde hep aynı cümle geçer: “Vazgeçmedi ve başardı.” Ama kimse şu kısmı anlatmaz: Vazgeçmemek neye mal oldu? Ben sana söyleyeyim. Vazgeçmemek… romantik bir şey değildir. Uykusuz gecelerdir. Kimsenin seni anlamadığı zamanlardır. Sonuç alamadığın aylar… hatta yıllardır. Ve en zoru şudur: Devam edip etmemen gerektiğini bilmediğin hâlde devam etmektir. İşte çoğu insan burada bırakır. Çünkü mantıklı olan bırakmaktır. Ama kazananlar mantıklı olanı değil… dayanabildiklerini yapar. > Devamını Oku

Nisan 20, 2026

Geriye kalan..

Bugün mü? Yazın en sade mutluluğunu yaşıyorum. Menemenin domatesini, biberini bahçeden topluyorum… yumurtası kümesten geliyor. Hayat… basitleştikçe güzelleşiyormuş. Etrafımda yaklaşık yirmi kedi… Köpeğim Parra’nın yavruları… daha gözleri bile tam açılmamışken hayata tutunmaya çalışıyorlar. Büyümelerini izliyorum. Çok hızlı büyüyorlar… İnsan gibi değiller. Ama bir şey var ki… insandan daha iyi biliyorlar: Sevmeyi. Bazen kızıyorum… başlarını eğip kenara çekiliyorlar. Sonra geliyorlar… hiçbir şey olmamış gibi yanıma sokuluyorlar. > Devamını Oku

Nisan 20, 2026

Alnından öpülecek bir adam

Sondan bir önce… Belirli bir seviyeden sonra alınan kariyerler, üçer aylık dönemlere bağlıydı. Ve sıradaki özel kariyer için… takımın başarısı gerekiyordu. Son aya girdiğimizde tüm odağımız ekip arkadaşlarımızın işini büyütmekti. Bu yüzden… kendi hedefimi ihmal ettim. Gerekli puan… ortada yoktu. Ve o ayın son eğitim kampı… İşi öğrenmek için gelen misafirler, kendilerini davet eden kişinin ismini kayıt masasına yazdırarak içeri giriyordu. Toplantının başında da misafirlerle > Devamını Oku

Nisan 19, 2026

Görünmeyen bedel

Hayatımda her şey yükselirken… özel hayatımda aynı dengeyi kuramıyordum. Başarı… her şeyi çözmüyormuş. Hatta bazı şeyleri daha görünür yapıyormuş. Ve ben… bunun bedelini daha ödeyecektim.   Bir hafta sonu etkinliği için Kayseri’ye davet edildim. İçimde başka bir niyet daha vardı: biraz uzaklaşmak… biraz nefes almak… “Hazır gitmişken,” dedim, “bir hafta gezerim.” Ama hayatın başka planı vardı. Seminer güzel geçti. İnsanlar sıcaktı. Oradaki ekip ısrar etti: > Devamını Oku

Nisan 19, 2026

Gökyüzüne bakan çocuktan… Gökyüzünden bakan adama

Çocukken… Karaman köyünde çimenlere uzanır, gökyüzünden geçen uçaklara bakardım. Ve hep aynı şeyi düşünürdüm: “O uçakta kimler var acaba? Nereye gidiyorlar? Nasıl hayatlar yaşıyorlar?” O zamanlar… o uçaklar bana sadece uzaktı. Başka bir dünyanın parçası gibi. Ben ise yerdeydim. Toprağın üstünde… hayvanların arasında… kendi küçük dünyamda. Yıllar geçti. Bir gün… o uçaklardan birine binmek için hazırlanıyordum. İlk uçuşuma bir hafta vardı. Ama içimdeki duygu heyecan > Devamını Oku