İnsan En Çok Neye İhtiyaç Duyar
İnsan para ister…
başarı ister…
saygı ister…
değer görmek ister…
yaptıklarının fark edilmesini ister…
Ama hepsinin altında…
daha sessiz bir ihtiyaç yatar:
Anlaşılmak.
Çünkü insan…
kendini anlatamadığında değil…
anlaşılamadığında yalnız hisseder.
Biri seni dinleyebilir…
ama anlamayabilir.
Biri seni görebilir…
ama gerçekten fark etmeyebilir.
İşte o noktada…
kalabalıkların içinde bile
insan içten içe eksik kalır.
Çünkü saygı görmek istersin…
ama neden saygı duyulduğunu da bilmek istersin.
Değer görmek istersin…
ama gerçekten kim olduğun için mi
yoksa ne yaptığın için mi
onu da hissetmek istersin.
Takdir edilmek istersin…
ama sadece sonuç için değil…
verdiğin emek için de görülmek istersin.
Sevilmek istersin…
ama olduğun hâlinle…
değiştirilmeye çalışılmadan.
İşte bütün bu ihtiyaçların ortak noktası şudur:
Görülmek.
Gerçekten…
olduğun gibi görülmek.
Ama hayat sana şunu öğretir:
Herkes seni anlayamaz.
Herkes seni taşıyamaz.
Ve bu…
senin eksikliğin değildir.
Bu yüzden bir süre sonra şunu fark edersin:
Mesele herkesin seni anlaması değil…
Doğru insanların seni gerçekten görmesidir.
Ve o insanlar geldiğinde…
az olurlar.
Ama yeterler.
Çünkü insan…
herkes tarafından anlaşılmaya değil…
gerçekten hissedildiği bir bağa ihtiyaç duyar.
✍️Ali ihsan Sivri hikâyeleri