Kategori: Bu yoldan geçtim..

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 12, 2026

Emek verilen şey güzelleşir

Küçük ağabeyim Mustafa evleneceği zaman babama şöyle demişti: “Bize düğün masrafı yapacağınıza araba verin… Bizim daha çok işimize yarar.” Babam da kabul etmişti. Ve o yılların efsane arabası olan Murat 124’ü düğün hediyesi olarak ağabeyime vermişlerdi. Aradan yıllar geçti. Bir gün ağabeyim beni aradı: “Arabayı satacağım… Çevrende isteyen olursa haberin olsun.” Hiç düşünmeden: “Abi bana ver… Ama biraz ödeme kolaylığı sağla…” dedim. “Olur tabii…” dedi. > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 11, 2026

Gerçek ustalar az konuşur

Yeterince dolu insanların boş konuştuğunu pek duymazsınız… Genelde az konuşurlar. Ama söyledikleri birkaç cümle bile bazen yıllarca insanın aklında kalır. Çocukluğumdan kalan böyle insanlardan biri vardı. Herkes ona “Nasip Kalfa” derdi. Yugoslavya’dan Türkiye’ye göç ettiklerinde bu lakap takılmış, öylece kalmış. Ama yıllar sonra anladım ki o sadece bir kalfa değilmiş… Ustaların ustasıymış. Hem de öyle bağırıp çağıran, ben bilirim diye dolaşan ustalardan değil… Sessiz… Sakin… > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 10, 2026

Beş dakika geç kalsaydık…

Lise yıllarımdı… Kendi küçük ticaretimin yanında aynı zamanda okul kooperatifinde çalışan üç öğrenciden biriydim. Hafta sonları sırayla nöbet tutar, yurtta kalan öğrencilerin ihtiyaçları için kooperatifi açardık. O gün sıra bendeydi. Öğle saatlerinde küçük kooperatif kulübesini açtım. Hava öyle güzeldi ki… Güneşli, sakin, insanın içini açan bir gündü. Yurtta kalan öğrencilerin neredeyse tamamı bahçedeydi. Kimi top oynuyor, kimi koşuyor, kimi güneşin tadını çıkarıyordu. Kooperatifin olduğu bölüm, > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 7, 2026

Babam ölünce… Yanlız kalmadım

Bugün yine hayatın ne kadar geçici olduğunu düşünürken babam geldi aklıma… Antalya’da bir eğitim seminerine başlamak üzereydim. Babam yaklaşık iki haftadır yoğun bakımdaydı. Tam hazırlık içindeyken telefon çaldı. Arayan doktordu. “Ali Bey… babanızın kalbi durdu ama tekrar çalıştırdık. Şu an durumu toparlamaya çalışıyoruz…” O an hissettim. Bu aslında yaklaşan haberin ilk cümlesiydi. Hiç vakit kaybetmeden yola çıktım. Saatler geçti… Yolun ancak yarısına gelmiştim ki telefon > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 3, 2026

İyi olmak mı… Yoksa kendinden vazgeçmek mi?

Bazı insanlar vardır… hep “iyi”dir. Kim ne isterse yapar… kim çağırsa gider… kim üzülse yanında olur. Dışarıdan bakınca dersin ki: “Ne kadar iyi biri…” Ama insan biraz derine bakınca başka bir şey görür. Yorgunluk. Çünkü o iyilik bazen gerçekten kalpten değil… yalnız kalmaktan korktuğu içindir. İnsan bazen sevilmek için değil… terk edilmemek için iyi olur. “Hayır” derse kırılırlar diye susar… gitmek istemediği yerlere gider… yorulduğunu > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 2, 2026

İnsan bazı insanları neden sebepsizce sever… Ya da sevemez?

Hani bazen bir insanla tanışırsınız… O kadar tanıdık, o kadar sizden gelir ki; sanki yıllardır tanıyormuşsunuz gibi hissedersiniz… Hatta kendi kendinize düşünürsünüz: “Biz bununla daha önce bir yerde karşılaştık mı acaba?” Okulları düşünürsünüz… Askerlik anılarını… Oturulan mahalleleri… Ortak tanıdıkları… Ama çıkaramazsınız. Sanki ortada görünmeyen bir tanışıklık vardır… Bazen de tam tersi olur. Karşınızdaki insanın size yaptığı belirgin bir şey yoktur aslında… Ne konuşması ters gelir, > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Nisan 29, 2026

Mühim olan varacağın yer değil… Yolda olmandır

Mühim olan… yolda olmaktır. Evet… Bir gün bütün hesaplar yarım kalacak. Planlar… hedefler… hayaller… Hiçbiri tamamlanmayacak belki. Ama bu gerçek… bizi salmaya, vazgeçmeye, olduğu gibi bırakmaya sebep olmamalı. Belki istediğin sonuca ulaşamayacaksın. Belki ömrün yetmeyecek. Belki hedefin… hayal olarak kalacak. Ama mesele şu: Varıp varamamak değil… o yolda yürüyüp yürümemek. İbrahim Aleyhisselam’ın ateşine ağzında su taşıyan karınca misali… Küçük… belki yetersiz… belki sonucu değiştirmeyecek… Ama > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Nisan 27, 2026

Alışkanlıklar seni yönetir… Sen onları yönetmediğin sürece.

İstediğin sonuca ulaşmamış bir hayatı kökten değiştirmek zordur. Çünkü insanı değiştiren şeyler… büyük kararlar değil, alışkanlıklardır. Yeme içme… çalışma… dinlenme… ilişkiler… Günlük yaptığın her şey, zamanla seni oluşturur. Henüz 30 yaşıma gelmemiştim. Çok sevdiğim bir dostumla muhteşem bir gün geçirmiştik. Ayrılırken bana şöyle dedi: “Ali’ciğim… her şey güzel ama şu sigarayı da bıraksan…” O an şunu hissettim: Bunu benim iyiliğim için söylüyor. Ve o güzel > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Nisan 26, 2026

Para değil… Yolunu kaybetmek yorar

Söz konusu maddiyatsa… yani gerçekten para sıkıntısı çekiyorsan… şunu kabul etmek gerekiyor: Gelirini artırmanın bir yolunu bulman gerekiyor. Ama burada en büyük hata şu: İnsan, yapamayacağı şeylere takılıyor. Oysa mesele… yapamayacakların değil, yapabileceklerin. Yeteneklerini artırabilirsin. Yeni bir şey öğrenebilirsin. Hangi yaşta olursan ol… ne iş yaparsan yap… İnsanın önünde her zaman kendi yapısına, kendi hayatına uygun bir kapı mutlaka vardır. Yeter ki… onu aramayı bırakma. > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Nisan 26, 2026

İnsan en çok kendine yalan söyler

İnsan… başkalarını kandırabilir. Ama en çok… kendini kandırır. Hem de çoğu zaman farkında bile olmadan. “Zamanım yok” der mesela… ama aslında cesareti yoktur. “Şartlar uygun değil” der… ama aslında hazır değildir. “Biraz daha bekleyeyim” der… ama aslında korkuyordur. İnsan bazen korkusunu… mantık gibi anlatır. Tembelliğini… yoğunluk diye isimlendirir. Kararsızlığını… “doğru zamanı bekliyorum” diye süsler. Ve böyle böyle… kendi hikâyesine inanır. Çünkü gerçek zor gelir. Gerçek > Devamını Oku