Kategori: Bu yoldan geçtim

Nisan 6, 2026

Dükkan açtım kendimi kapattım

Kazandıkça… hayatımı kaybettim. Yine Adapazarı. Borç bitmişti. Peşimden gelen yoktu. Ama… cebimde para da yoktu. Hayat beni yine bildiğim yere getirdi: 👉 Bakkal. Ne zaman sıkışsam… hep oraya dönüyordum. Çünkü bu işte şunu biliyordum: 👉 Parayla değil… 👉 döngüyle kazanılır. Toptancılara haber verdim: “Batmak üzere bir dükkân arıyorum.” Bir yer buldular. Genç bir çocuk işletiyordu. Dükkâna girdim. Raflar neredeyse boştu. Ama ben şunu gördüm: 👉 > Devamını Oku

Şubat 17, 2026

Hayatla skor 1-1

Ortaokulda kaymak satışından objektif arkasına geçen ticaretim lisede de devam etti. Fotoğraf çekimi ve makine satımının yanına kol saati, kot pantolon ve müşterime getirebileceğim elektrikli ev aletleri de eklendi. Müşteri portföyümde artık öğretmenler ve aileleri vardı. Hatta taksitli satışa bile başlamıştım. Gerçekten iyi kazanıyordum. Okul bitince hedefim netti: Yerleşik bir dükkân. Evimizin sokağının köşesinde, bodrumdan bozma iki dükkân vardı. Bina sahibi aradaki duvarı kaldırmış, tek > Devamını Oku

Şubat 13, 2026

Kaymaktan objektife

İlkokul 4’te kaymak satarak başlayan para kazanma serüvenim, beklediğimden çok daha iyi gidiyordu. Ortaokula geçtiğimde ise işler artık monotonlaşmıştı. Ben de ticaret hayatıma biraz renk katmak istedim. Bir marangozdan büyük, dikdörtgen bir tabla yaptırdım. Altına açılır kapanır ayak eklettim. Kaymağın yanına simit ve poğaçayı da koydum. Okuldan gelir gelmez, tatil günleri demeden tablamı alıp satışa çıkıyordum. Bu öyle “Aaa çocuğa bak, harçlığını çıkarıyor” denecek bir > Devamını Oku

Şubat 10, 2026

Kendi kendine giden araba

Bu 11 yaşımda ne varmış bilmiyorum ama hayatımı etkileyen oldukça ciddi kararlar ve eylemler yapmışım diye dönüp bakıyorum şimdi…  O yıl babam emekli oldu. Aldığı tazminatla  sıfır bir Murat 124 otomobil aldı, kalan parayla da hacca gitti. O zamanlar bugünkü gibi otomobil çeşitliliği yoktu. Zaten bırakın çeşidi, bir otomobil sahibi olmak bile başlı başına prestijdi. Kapımızın önünde artık bej rengi, sıfır, pırıl pırıl bir Murat > Devamını Oku

Şubat 9, 2026

Bir duvar dolusu mucize

      Bir tatil günüydü. Evimizin bulunduğu sokakta arkadaşlarımla oyun oynarken babam geldi. Elini bana uzattı: — Çarşıya gidiyorum, yengene bir sürpriz yapacağım. Hadi sen de gel. Elini tuttum, birlikte çarşıya yöneldik. Yengem, ilk çocuğunu — benim de ilk yeğenimi — doğurmuştu. Ertesi gün hastaneden çıkıp eve geleceklerdi. Babam belli ki onlar gelmeden bir sürpriz hazırlamak istiyordu. Evimiz çarşıya yakındı. Hediyelikçileri, züccaciyeleri, giyim mağazalarını > Devamını Oku

Şubat 7, 2026

İlan-ı Aşk yaptım, TRT yayınladı

Bugün ihtiyacım olan birkaç teknik hırdavat malzemesini almak için esnaf gezerken, yirmili yaşlarda genç bir adamla tanıştım. Sohbetimizi sevmiş olacak ki, “Abi vaktin varsa otur bir çay içelim,” diye ısrar etti ☕ Laf lafı açtı… Üç beş farklı konudan konuşurken birden durdu ve dedi ki: “Abi senin ağzın çok güzel laf yapıyor. Bana bir mektup yazsana ya da şiir gibi bir şey… Sevdiğim kıza vereyim. > Devamını Oku

Şubat 3, 2026

Sonradan anlaşılan baba

Rahmetli babacığım, benim de okuyacağım ilkokulda müdür yardımcısıydı. Okula başlamadan bir gün önce, her çocukta olduğu gibi benim de yüreğim ağzımda, heyecanla o anı bekliyordum. Babam görevli olacağı için, okuldaki davranışlarımla ilgili uyarılarını o gün yaptı. Genel kuralları, yapmam gerekenleri bir bir anlattıktan sonra ekledi ve dedi ki: — Bana bak, sakın okulda bana “baba” diye seslenip yanıma gelme. Bir anlam veremedim. Tabii biraz da > Devamını Oku