Mühim olan varacağın yer değil… Yolda olmandır
Mühim olan… yolda olmaktır.
Evet…
Bir gün bütün hesaplar yarım kalacak.
Planlar… hedefler… hayaller…
Hiçbiri tamamlanmayacak belki.
Ama bu gerçek…
bizi salmaya, vazgeçmeye, olduğu gibi bırakmaya
sebep olmamalı.
Belki istediğin sonuca ulaşamayacaksın.
Belki ömrün yetmeyecek.
Belki hedefin… hayal olarak kalacak.
Ama mesele şu:
Varıp varamamak değil…
o yolda yürüyüp yürümemek.
İbrahim Aleyhisselam’ın ateşine
ağzında su taşıyan karınca misali…
Küçük…
belki yetersiz…
belki sonucu değiştirmeyecek…
Ama yönü belli.
İşte insanı insan yapan şey de bu.
Sonuca göre değil…
yönüne göre yaşamak.
Çünkü bazen varamazsın…
Ama o yolda yürürken
başka birine ışık olursun.
Ve belki de en kıymetlisi:
Hedefine ulaşamasan bile…
o yolda ölürsün.
Ama savrulmamış olursun.
Çünkü insan…
amaçsız yaşayamaz.
Ama bu amaç…
Sadece daha çok kazanmak,
daha çok almak,
daha çok olmak olmamalı.
İnsanın bir ideali olmalı.
Kendinden büyük…
kendinden öte…
Belki hayatın boyunca ulaşamayacağın kadar büyük bir amaç…
Ama işte tam da o yüzden
seni ayakta tutan bir amaç.
Anlamlı bir amaç…
👉 sana yön verir
👉 sana güç verir
👉 sana sabır verir
Ve zamanla…
👉 seni değiştirir
Çünkü insanı büyüten şey…
ulaştığı hedefler değil…
uğruna yürüdüğü yoldur.
Mühim olan…
ne kadar gittiğin değil…
nereye doğru yürüdüğündür.
✍️ Ali ihsan Sivri hikâyeleri