hayat dersleri – Pes etmek kolaydı, devam etmek cesaret isterdi.

Ağustos 30, 2026

Rüzgârı içinden geçirmek

Yaz aylarında güneş tam verandaya bakan taraftan doğuyor. Sabahın ilk saatlerinden yaklaşık on bire kadar verandadaki masanın üzerine öyle bir vuruyor ki.. Bir süredir oraya bez bir güneşlik germiştim. Hem masayı hem de verandayı koruyordu. Geçenlerde gece çok kuvvetli bir fırtına çıktı. Rüzgâr sabaha kadar öyle sert esti ki, zaman zaman dışarıdan gelen seslere uyandım. Sabah verandaya çıktığımda güneşlik paramparçaydı. Elimde eskisinin neredeyse üç katı > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Ağustos 8, 2026

Taşın büyüklüğü

İnternette bir alışveriş sitesinde gezinirken çocukluğumun en güzel oyuncaklarından biri karşıma çıktı. Sapan. Bir anda yıllar öncesine gittim. Hiç düşünmeden sipariş verdim. Ertesi gün elime ulaşır ulaşmaz bahçeye çıktım. Çocuk gibi heyecanlıydım. Canlı bir hedefe atış yapmak istemediğim için bahçedeki büyükçe bir karahindibayı gözüme kestirdim. İlk taşı yerden aldım… Attım. Yanından bile geçmedi. Bir taş daha… Bir tane daha… O an fark ettim ki insan, > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Temmuz 16, 2026

Bütün Öğretmenleri Biraz Babam Sanmışım

Bugün yolda bir araba gördüm. Yıllar önce aldığım bir arabanın aynı modeli… Aynı rengi… Bir an durup baktım. İnsan hafızası tuhaf. Yıllardır aklınıza gelmeyen bir anı, bazen bir görüntüyle olduğu yerden kalkıp yanınıza oturuveriyor. Ben de o arabayı görünce yıllar öncesine gittim. Ve nasıl olduysa… İlk hatırladığım şey araba değil, yağmur oldu. Sonra ayaklarımın altındaki o su… Sonra da babam. Bir arabanın beni babama kadar > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Haziran 9, 2026

En güzel matlar vezir fedası ile başlar

Küçük kızımla puzzle oynarken yanan beynim biraz istirahat etsin diye izin istedim… Fakat yağmurdan kaçarken doluya tutulacağımın farkında değildim o an. En küçük oğlum, 14 yaşındaki Yekta, gözlerini bana dikmiş bekliyordu. Satranç taşlarını çoktan dizmişti. Masanın başında öyle oturuyordu ki sanki düelloya davet ediyordu beni. “Gel bakalım…” der gibi. Gerçi artık boyumun ölçüsünü alacağını biliyorum. Çünkü son bir yıldır neredeyse hiç yenemiyorum onu. Hatta satranç > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Mayıs 29, 2026

Para insanı değiştirir mi

Para İnsanları Değiştirir mi? Yoksa Ortaya mı Çıkarır? Birçok insan şuna inanır: “Para insanı değiştirir.” Ben inanmıyorum. Para… insanı değiştirmez. Ortaya çıkarır. İçinde ne varsa… onu büyütür. Eğer içinde gösteriş varsa… para onu sahneye çıkarır. Eğer içinde kibir varsa… para onu megafon yapar. Ama içinde karakter varsa… para onu büyütür. Sorun para değil aslında… sorun, insanın parayla yalnız kalmasıdır. Çünkü para geldiğinde… seni durduran hiçbir > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Mayıs 24, 2026

Alta düştüm diye yerinme

Kırkpınar yağlı güreşlerindeydik… Dualama yapan cazgırın sesi ortalığı inletiyordu… Pehlivanları motive eden, hırsa kapılmamalarını, centilmence güreşmelerini salık veren o manileri söylerken, iki cümle beni aldı götürdü… Sadece bir müsabakayı değil, hayatı anlatıyordu sanki; “Pehlivan pehlivan! Alta düştüm diye yerinme, Üste çıktım diye sevinme…” Ne de güzel özetliyordu hayat yolunda yürümeyi… Çünkü hayat da biraz yağlı güreşe benziyor aslında… Bir gün alkışlayanlar omzuna vuruyor, ertesi gün > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Mayıs 19, 2026

Bana ait olan tablo

Yılda bir kez yapılan, Türkiye’nin dört bir yanından binlerce kişinin katıldığı o büyük firma etkinliğindeydik. Üç gün süren dev organizasyon… Eğitimler… sahneler… müzikler… heyecan… Ve geleneksel cumartesi akşamı eğlencesi. O yıl farklı bir şey yapılmıştı. Üst düzey liderler kendilerine ait özel eşyaları bağışlamış, aile vakfı yararına bir çekiliş organize edilmişti. Çekiliş başlamadan önce hediyeler tek tek sahneye çıkarılıyor, kimin verdiği anons ediliyordu. Benim dönem dönem > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Mayıs 17, 2026

Böğürtlenin tadı kaçmadan

Bahçede çay içiyordum. Tam karşımda, birkaç ay önce çitin kenarına diktiğim böğürtlen fidesi vardı. Ne kadar hızlı büyümüş… Bir süre dikkat etmeyince dalları tel örgünün arasına girmiş, yan taraftaki sebze bahçesine doğru uzamaya başlamıştı. Domateslerin arasına karışmış… biberlerin üstüne doğru sarkmış… Aslında kötü görünmüyordu. Ama biraz daha büyüse işin yönü değişecekti. Çünkü böğürtlen öyle masum duran bir bitkidir ki… Başta sadece uzuyor sanırsın. Sonra bir > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Mayıs 16, 2026

Kolayın tuzağına düşme

İlkokul yıllarında kırtasiyelerin ayrı bir büyüsü vardı. Bugünkü çocuklar belki anlayamaz ama o dönem renkli çıkartmalar bizim için küçük hazineler gibiydi. Çizgi film kahramanları… parlayan kalpler… çiçekler… arabalar… futbolcular… Küçücük şeylerdi ama insanın dünyasını süslemeye yetiyordu. Bizim okulun karşısındaki kırtasiyede de büyük bir çıkartma standı vardı. Teneffüslerde gider uzun uzun bakardık. Bazen alacak paramız olmazdı ama yine de bakması bile keyif verirdi. Bir gün yine > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Nisan 29, 2026

Mühim olan varacağın yer değil… Yolda olmandır

Mühim olan… yolda olmaktır. Evet… Bir gün bütün hesaplar yarım kalacak. Planlar… hedefler… hayaller… Hiçbiri tamamlanmayacak belki. Ama bu gerçek… bizi salmaya, vazgeçmeye, olduğu gibi bırakmaya sebep olmamalı. Belki istediğin sonuca ulaşamayacaksın. Belki ömrün yetmeyecek. Belki hedefin… hayal olarak kalacak. Ama mesele şu: Varıp varamamak değil… o yolda yürüyüp yürümemek. İbrahim Aleyhisselam’ın ateşine ağzında su taşıyan karınca misali… Küçük… belki yetersiz… belki sonucu değiştirmeyecek… Ama > Devamını Oku