Ay: Nisan 2026

Nisan 10, 2026

Gerçeği kaybettik

Gerçeği unuttuk.. Alıştık… sahteye. Çoğu şeyin sahtesine… öyle alışmışız ki… Gerçeğini istemez olmuşuz. Gerçek süt ağır gelir artık. Gerçek tavuk… pişmez. Gerçek ekmek… serttir. Ve biz… 👉 kolay olanı seçeriz. Çünkü alıştık. Bir gün… Urfa’lı Bekir abi geldi dükkâna. “Bugün yemeğini yeme,” dedi. “Ben sana lahmacun, çiğ köfte getireceğim.” Getirdi. Ama… bildiğimiz gibi değildi. Rengi farklıydı. Kokusu farklıydı. Gerçekti. Yedim. Ağzım yandı. Ama keyif aldım. > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim

Nisan 6, 2026

Dükkan açtım kendimi kapattım

Kazandıkça… hayatımı kaybettim. Yine Adapazarı. Borç bitmişti. Peşimden gelen yoktu. Ama… cebimde para da yoktu. Hayat beni yine bildiğim yere getirdi: 👉 Bakkal. Ne zaman sıkışsam… hep oraya dönüyordum. Çünkü bu işte şunu biliyordum: 👉 Parayla değil… 👉 döngüyle kazanılır. Toptancılara haber verdim: “Batmak üzere bir dükkân arıyorum.” Bir yer buldular. Genç bir çocuk işletiyordu. Dükkâna girdim. Raflar neredeyse boştu. Ama ben şunu gördüm: 👉 > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Nisan 5, 2026

Zenginleşirken fakirleştiğimi fark ettim

Yeniden yükseliyordum. Ama bu sefer… içim rahat değildi. İlk tam sayfadan sonra işler hızla büyüdü. Bu sektörde de kısa sürede bilinir olduk. İyi para kazanıyordum. Ama özgür değildim. Dosyalar hâlâ açıktı. Hakkımda aramalar vardı. Bir yıl geçti. Her ay yaklaşık 2.000 dolar ödedim. Sonra avukatı aradım. “Ne kadar kaldı?” dedim. 212.000 TL borç… 190.000’e düşmüştü. Bir yıl boyunca ödediğim onca para… faize gitmişti. O an > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..

Nisan 1, 2026

Terli ceket

Bir günde hem dibe vurduğum… hem ayağa kalktığım gün. Zarflar gelmeye başladı. Resmî… kalın… soğuk zarflar. Son uyarılar. “Ödemezsen…” “haciz…” “blokaj…” “hapis…” Rakamı ilk hesapladığım günü hatırlıyorum. 86 çek. Her biri 3 ay. 👉 258 ay. Yani… 👉 21,5 yıl. Bir an durup düşündüm: “İnsanlar ne yapınca 21 yıl hapis alır?” Ben ne yapmıştım? Dosyalar açıldı. Ayrı ayrı. 11 tane. Ve… 11 ayrı > Devamını Oku