Betondan güçlü
Biraz önce balkonda otururken gözüme ilişti…
Beton dökülmüş bir zeminin arasından çıkan küçücük yabani bir çiçek…
Öyle gösterişli falan da değil… Bir süs bitkisi değil… Kimsenin ekip büyüttüğü bir çiçek hiç değil…
İki parmağınızın ucuyla koparabileceğiniz kadar narin.
Ama sonra aklıma başka bir şey geldi…
O incecik gövde, çekiçle kıramayacağınız betonun içinden çıkıp gelmişti.
Biz bazen küçük gördüğümüz şeylerin nasıl mücadeleler verdiğini bilmiyoruz.
Bir insanı da öyle değerlendirmiyor muyuz zaten?
Sessiz diye güçsüz, mütevazı diye etkisiz, kırılgan diye dayanıksız sanıyoruz.
Oysa çoğu zaman en büyük mücadeleler en sessiz insanların içinde yaşanıyor.
Dışarıdan bakınca bir çiçek görüyoruz…
Ama o çiçek, karanlığın içinde yön bulmuş, önüne çıkan taşı çatlatmış, betona meydan okumuş, sonunda da güneşe ulaşmış.
Üstelik bunu kimse alkışlamadan yapmış.
Belki de umut dediğimiz şey tam olarak budur…
Şartların uygun olmasını beklemek değil, uygun olmayan şartlara rağmen filizlenebilmektir.
Öğrendim ki; bazen gücün ölçüsü ne kadar sert olduğun değil, ne kadar engelle karşılaşsan da büyümeye devam edebilmendir.
✍️Ali İhsan Sivri hikâyeleri