Hayatta bazı şeylerin doğru olması yetmiyor…
Zamanı da doğru olmalı.
Bunu yıllar içinde insan ilişkilerinde de gördüm… ticarette de… hayallerde de…
Ama galiba en güzel örneklerinden biri mutfakta saklı.
Menemen mesela…
Sonuçta malzemeler belli değil mi?
Soğan… biber… domates… yumurta…
Hepsi doğru malzeme.
Şimdi düşün…
Birisi çıksa dese ki:
“Madem hepsi aynı tencereye girecek, sıranın ne önemi var?”
Ve tavaya ilk yumurtayı kırsın.
Sonra çiğ domatesleri atsın üstüne…
Ardından biber…
En son da soğan…
Ortaya nasıl bir şey çıkar?
Büyük ihtimalle ne görüntüsü menemene benzer… ne tadı.
Çünkü bazı şeylerde sadece “ne” yaptığın değil, “ne zaman” yaptığın da sonucu değiştiriyor.
Önce soğan kavrulur…
Sonra biber gelir…
Domates biraz suyunu bırakır…
Yumurta en son eklenir.
Her şeyin bir sırası vardır.
Hayatta da böyle değil mi zaten?
İnsan bazen doğru şeyi, yanlış zamanda yaptığı için kaybediyor.
Kimi sevgiyi erken tüketiyor…
Kimi güveni geç veriyor…
Kimi para kazanmadan lüks yaşamaya çalışıyor…
Kimi daha yürümeyi öğrenmeden koşmaya kalkıyor.
Ve çoğu zaman sorun, malzemenin yanlış olması değil…
Sıranın yanlış olması oluyor.
Gençken bunu pek anlamıyordum.
Hep hızdan yanaydım.
Bir an önce olsun… bir an önce büyüsün… bir an önce kazanalım…
Ama hayat bana defalarca aynı şeyi gösterdi:
Bazı şeyler erken olunca güzel olmuyor.
Çiğ kalıyor.
İnsan bazen hayatın altını fazla açıyor.
Sonra da neden yandığını anlamıyor.
Oysa birçok şeyin tadı, biraz sabır istiyor.
Biraz zaman…
Biraz kıvam…
Galiba olgunluk da biraz burada başlıyor.
İnsan her doğru şeyi, hemen yapmak zorunda olmadığını anladığında…
Öğrendim ki…
Hayatta bazı şeyler yanlış olduğu için değil… zamansız olduğu için kötü sonuç veriyor.
Çünkü doğru şey bile, yanlış sırayla yapıldığında insanın elinde dağılıp gidiyor.
Galiba mesele sadece doğru karar vermek değil…
o kararın zamanını da doğru seçebilmek.
✍️Ali ihsan Sivri hikâyeleri