Etiket: farkındalık

Bu yoldan geçtim..
Eylül 13, 2026

Bir zamanlar bol gelen ip

Bu sabah bahçede dolaşırken gözüm çağla ağacına takıldı. Bahçeyi güzelleştiren, bahar geldiğinde çiçeklenen, ardından meyvesini veren o güzel ağaç… Onu seviyorum. Ama birkaç ay önce fark etmiştim ki büyüdükçe dalları evin duvarına doğru yaslanmaya başlamıştı. İlk zamanlar insana hoş bile görünüyor; yeşillik duvara yayılıyor, ağaç eve sokuluyor sanki. Fakat ağaç dediğin büyüyor. Dallar kalınlaşıyor, ağırlaşıyor. Rüzgârda hareket ediyor. Bugün duvara usulca dokunan bir dal, yarın > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Eylül 8, 2026

Bir bardak su, iki kelime

Çocuklarla oldukça yoğun ve yorucu geçen bir günün ardından hepimiz pestil gibi yatmıştık. Öyle bir yorgunluk ki, normal şartlarda alarm çalsa insanın susturup öbür tarafına döneceği cinsten… Saat 03.45. Gecenin en sessiz, uykunun en derin olduğu vakit. Küçük kızımın neredeyse fısıltı hâlindeki sesiyle gözlerimi açtım. “Çok susadım…” Yorgun, uykulu, biraz da mahzun bir ses. “Hemen getiriyorum kızım,” dedim. Kalktım, mutfağa gittim, bir bardak su doldurup > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Temmuz 15, 2026

Sınırsız köfte

Geçen gün bir lokantanın önünden geçiyordum. Kapının önüne büyük bir tabela koymuşlardı. “Sınırsız Köfte – 299 TL.” İlk anda gülümsedim. Sonra birkaç saniye durup tekrar baktım. Garipti… Çoğu insan böyle bir kampanyayı görünce sevinir. Benim aklıma ise tek bir soru geldi. “Arkadaş… Sen bunu neyden yapıyorsun?” Çünkü mesele fiyat değildi. Mesele, o fiyatın anlattığı hikâyeydi. Has etin maliyetini az çok biliyordum. Elektriği vardı… Kirası vardı… > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Haziran 10, 2026

İhtiyaç mı korku mu

Bugün market alışverişi yaparken temizlik reyonunda, makinamızı kireçten koruyacak, kurtaracak ve yıllarca sağlıklı tutacak o mucize ürünü görünce aklıma yıllar önce beyaz eşya servisi olan arkadaşımın sözü düştü; “Yahu saçmalamayın… Bu ürünlere her ay bu paraları verip durmayın. Makinenin rezistansını her yıl değiştirseniz bile — ki bu neredeyse imkânsız — yine de daha ucuza gelir.” Ürünün fiyatına baktım. 150 TL. Merak edip telefonumdan benim makinenin > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Haziran 4, 2026

Hem cam kenarı hem 2,5

İnsanın en büyük çelişkilerinden biri galiba şu: Hep daha fazlasını ister ama elindekilerden hiçbir şey eksilmesin ister. Daha çok kazanmak ister… Ama daha fazla risk almak istemez. Daha iyi bir işi olsun ister… Ama alıştığı düzen bozulmasın ister. Kendi işini kurmak ister… Ama maaşın verdiği güven duygusundan da vazgeçemez. Daha büyük bir ev hayal eder… Ama bunun için daha fazla çalışmayı, fedakârlık yapmayı veya bazı > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 16, 2026

Kolayın tuzağına düşme

İlkokul yıllarında kırtasiyelerin ayrı bir büyüsü vardı. Bugünkü çocuklar belki anlayamaz ama o dönem renkli çıkartmalar bizim için küçük hazineler gibiydi. Çizgi film kahramanları… parlayan kalpler… çiçekler… arabalar… futbolcular… Küçücük şeylerdi ama insanın dünyasını süslemeye yetiyordu. Bizim okulun karşısındaki kırtasiyede de büyük bir çıkartma standı vardı. Teneffüslerde gider uzun uzun bakardık. Bazen alacak paramız olmazdı ama yine de bakması bile keyif verirdi. Bir gün yine > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 14, 2026

Keramet soğanda değilmiş

Hayatımdaki en lezzetli yemek düştü bugün aklıma… Yıllardır aynı şeyi deniyorum aslında. Bazen evde… bazen lokantada… bazen farklı tariflerle… Ama yok… O tadı bir daha hiç bulamadım. Çocukluğumuzun hafta sonları ve yaz tatilleri genelde köyde geçerdi. Toprağın verdiği sebze meyve… hayvanların verdiği süt, yoğurt, tereyağı… Bugünkü gibi “organik” tabelaları yoktu belki ama hayatın kendisi doğaldı. Komşuluk vardı… Yardımlaşma vardı… Gerçekten kimsenin aç kalmasına gönlü razı > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Mayıs 10, 2026

Beş dakika geç kalsaydık…

Lise yıllarımdı… Kendi küçük ticaretimin yanında aynı zamanda okul kooperatifinde çalışan üç öğrenciden biriydim. Hafta sonları sırayla nöbet tutar, yurtta kalan öğrencilerin ihtiyaçları için kooperatifi açardık. O gün sıra bendeydi. Öğle saatlerinde küçük kooperatif kulübesini açtım. Hava öyle güzeldi ki… Güneşli, sakin, insanın içini açan bir gündü. Yurtta kalan öğrencilerin neredeyse tamamı bahçedeydi. Kimi top oynuyor, kimi koşuyor, kimi güneşin tadını çıkarıyordu. Kooperatifin olduğu bölüm, > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Nisan 26, 2026

Para değil… Yolunu kaybetmek yorar

Söz konusu maddiyatsa… yani gerçekten para sıkıntısı çekiyorsan… şunu kabul etmek gerekiyor: Gelirini artırmanın bir yolunu bulman gerekiyor. Ama burada en büyük hata şu: İnsan, yapamayacağı şeylere takılıyor. Oysa mesele… yapamayacakların değil, yapabileceklerin. Yeteneklerini artırabilirsin. Yeni bir şey öğrenebilirsin. Hangi yaşta olursan ol… ne iş yaparsan yap… İnsanın önünde her zaman kendi yapısına, kendi hayatına uygun bir kapı mutlaka vardır. Yeter ki… onu aramayı bırakma. > Devamını Oku

Bu yoldan geçtim..
Nisan 26, 2026

İnsan en çok kendine yalan söyler

İnsan… başkalarını kandırabilir. Ama en çok… kendini kandırır. Hem de çoğu zaman farkında bile olmadan. “Zamanım yok” der mesela… ama aslında cesareti yoktur. “Şartlar uygun değil” der… ama aslında hazır değildir. “Biraz daha bekleyeyim” der… ama aslında korkuyordur. İnsan bazen korkusunu… mantık gibi anlatır. Tembelliğini… yoğunluk diye isimlendirir. Kararsızlığını… “doğru zamanı bekliyorum” diye süsler. Ve böyle böyle… kendi hikâyesine inanır. Çünkü gerçek zor gelir. Gerçek > Devamını Oku