Ben değiştim, herşey değişti
Anlatmayı bıraktığım gün, insanlar duymaya başladı.
Eksik olduğumu biliyordum..
Bu işi anlamam gerekiyordu.
Bir hafta sonra İstanbul’a gittim.
Eğitim vardı.
Sahneye emekli bankacı Ümran abla çıktı.
Perakende satışı anlatacaktı.
Konuşmaya başladıkça…
içimde bir şeyler yerine oturmaya başladı.
45 gündür yaptığım her şeyin neden olmadığını
ilk kez net bir şekilde görüyordum.
Ben satmaya çalışıyordum.
Alışkanlıktı.
Yılların ticareti…
Ama burada…
o çalışmıyordu.
Ümran abla bir yerde durdu ve dedi ki:
“Satmaya çalışmayın.”
“Satış odaklı olmayın.”
“İnsanlar sizin gözünüzdeki dolar işaretini görür.”
Sonra ekledi:
“Ürünü kullanın…
hissettiğinizi anlatın…
yaşadığınızı paylaşın.”
“Ruhunuzu da kaslarınızı da gevşek bırakın.”
O an…
sanki biri kafama vurdu.
Bu cümleler için bile o eğitime gitmeye değerdi.
Ertesi sabah…
ofisi açmadan önce kendime söz verdim:
👉 Bugün satış yok.
Gerçekten yok.
Paraya ihtiyacım vardı…
ama o ihtiyacın beni satış moduna sokmasına izin vermedim.
Rahat bir gündü.
Sakin…
zorlamasız…
Akşamüstü…
tam kapatmaya hazırlanırken zil çaldı.
Kapıyı açtım.
İki genç kadın.
“Biz kilo kontrolünü öğrenmeye geldik,” dediler.
Şaşırdım.
“Nasıl buldunuz beni?” dedim.
“Camdaki yazıyı gördük,” dediler.
Güldüm.
“Ben o yazıyı içeriden zor okuyorum,” dedim.
“5. kattaki camı nasıl gördünüz?”
Görmüşlerdi işte.
İçeri aldım.
Çay ikram ettim.
Bizim bitki çayından.
Anlatmaya başladım.
Ama bu sefer…
satmaya çalışmadan.
Kısa…
sade…
rahat.
Sadece yaşadığımı anlattım.
Ve…
bir şey oldu.
İkisi de…
o an…
tüm ürünleri almak istedi.
Aldılar.
Maaşlarının yarısından fazlasını bıraktılar.
Ve…
mutlu bir şekilde çıktılar.
Ben?
Şoktaydım.
45 gün boyunca hiçbir şey olmazken…
satmayı bıraktığım gün…
satış olmuştu.
Hem de…
ciddi bir satış.
O an anladım:
👉 mesele anlatmak değilmiş…
👉 mesele nasıl anlattığınmış.
O iki hemşire…
sonra başkalarını getirdi.
Ben artık günde 80 kişiye anlatmıyordum.
4–5 kişiyle görüşüyordum.
Ve çoğu…
kendisi alıyordu.
Ben randevu istemiyordum.
👉 onlar istiyordu.
Her şey değişmişti.
5 ay içinde…
o camiada rekor sayılan bir noktaya geldim.
Ve beraberinde…
başka şeyler de geldi.
Takdir…
alkış…
fotoğraflar…
davetler…
İlk defa yaşıyordum.
Ve fark etmeden…
bir şey daha gelmişti:
👉 ego.
Bu arada…
ben de değişiyordum.
Kilo verdim.
Görüntüm değişti.
Enerjim…
bakış açım…
hedeflerim…
Her şey.
Ama en çok değişen…
benim içimdi..
Satmayı bıraktığım gün anladım ki…
insanları ikna eden şey sözlerin değil,
senin halindir.
Sen gerçekten değişiyorsan…
insanlar zaten sana doğru gelmeye başlar..