Eylül 29, 2026
Hırlasa da…
Her sabah olduğu gibi bu sabah da bahçedeki kedilerin yemlerini vermek için verandaya çıktım. Aslında onların bir kısmı için bunun saati de belli. Biraz geç uyanırsam bahçenin kıdemlileri sayılabilecek beş altı tanesi, evin hangi odasında yattığımı gayet iyi biliyor. Yatak odasının penceresinin önüne gelip yüksek sesle miyavlamaya başlıyorlar. Bazen bununla da yetinmeyip sinekliğe tırmanıyor, cama vuruyorlar. Sanki: “Haydi kalk… Kahvaltı vakti. Karnımız acıktı.” Sabahları hepsi > Devamını Oku