Nisan 20, 2026
Geriye kalan..
Bugün mü? Yazın en sade mutluluğunu yaşıyorum. Menemenin domatesini, biberini bahçeden topluyorum… yumurtası kümesten geliyor. Hayat… basitleştikçe güzelleşiyormuş. Etrafımda yaklaşık yirmi kedi… Köpeğim Parra’nın yavruları… daha gözleri bile tam açılmamışken hayata tutunmaya çalışıyorlar. Büyümelerini izliyorum. Çok hızlı büyüyorlar… İnsan gibi değiller. Ama bir şey var ki… insandan daha iyi biliyorlar: Sevmeyi. Bazen kızıyorum… başlarını eğip kenara çekiliyorlar. Sonra geliyorlar… hiçbir şey olmamış gibi yanıma sokuluyorlar. > Devamını Oku