Askerli\u011fime bir y\u0131l vard\u0131.
Ne yeni bir d\u00fckk\u00e2n a\u00e7abilirdim ne de b\u00fcy\u00fck bir giri\u015fime girebilirdim.
Ama bir \u015fey yapmal\u0131yd\u0131m.
Bakkal iflas\u0131ndan sonra, o devasa k\u00e2\u011f\u0131t stoklar\u0131n\u0131 eritmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m iki hafta boyunca pek \u00e7ok bakkal ve market sahibiyle tan\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131m.
Kimiyle s\u0131cak bir selam, kimiyle ciddi bir dostluk olu\u015fmu\u015ftu.
\u0130\u015f yerlerine gitti\u011fimde sadece k\u00e2\u011f\u0131t satm\u0131yordum.
Sohbet ediyorduk.
Ve o sohbetlerde bir \u015fey fark ettim.
Her esnaf\u0131n bir fazlas\u0131, bir eksi\u011fi vard\u0131.
Biri eski buzdolab\u0131n\u0131 satmak istiyor,
di\u011feri yeni dolap ar\u0131yordu.
Biri raflar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmek istiyor,
\u00f6b\u00fcr\u00fcn\u00fcn elinde fazla raf vard\u0131.
Kiminin elinde satamad\u0131\u011f\u0131 stok birikmi\u015fti,
kimi de mal ar\u0131yordu.
Birinin y\u00fck\u00fc, di\u011ferinin ihtiyac\u0131yd\u0131.
Cebime bir not defteri koydum.
Tekrar dola\u015fmaya ba\u015flad\u0131m.
Kim neyi satmak istiyor?
En dip fiyat\u0131 ne?
Kim ne ar\u0131yor?
Hepsini yazd\u0131m.
Sonra dip fiyat\u0131n \u00fczerine kendi k\u00e2r\u0131m\u0131 koyup di\u011fer esnafa sundum.
Ticaret g\u00fcnler i\u00e7inde \u015fekillenmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131.
Ahmet Bakkal\u2019\u0131n yenilemek istedi\u011fi eski buzdolab\u0131n\u0131, yeni d\u00fckk\u00e2n a\u00e7an Mehmet\u2019e satt\u0131m.
S\u0131f\u0131r sermaye ile ciddi kazan\u00e7 elde ettim.
Bu sadece ba\u015flang\u0131\u00e7t\u0131.
K\u0131sa s\u00fcrede nam\u0131m yay\u0131ld\u0131.
Art\u0131k piyasada bir \u015feye ihtiya\u00e7 oldu\u011funda \u00f6nce beni ar\u0131yorlard\u0131.
\u201cBulur musun?\u201d diyorlard\u0131.
Ya da en az\u0131ndan fikrimi soruyorlard\u0131.
Yine ayak ticaretindeydim.
Ama bu kez farkl\u0131yd\u0131.
Sermayesiz.
Risksiz.
Ve tutar\u0131 b\u00fcy\u00fck mallarla.
Dolay\u0131s\u0131yla kazanc\u0131m da b\u00fcy\u00fckt\u00fc.
Askere kadar bu \u015fekilde devam ettim.
\u00d6zg\u00fcr, sermayesiz, bol kazan\u00e7l\u0131.
Y\u0131llar sonra bu d\u00f6nemi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcmde M\u00fcmin Sekman’\u0131n ilk okudu\u011fum kitab\u0131 geldi akl\u0131ma:
\u201cYa bir yol bul, ya bir yol a\u00e7, ya da yoldan \u00e7ekil.\u201d
Ben yoldan \u00e7ekilmeyi hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmedim.<\/p>\n\n\n\n
O g\u00fcn anlad\u0131m ki imk\u00e2ns\u0131zl\u0131k \u00e7o\u011fu zaman bahanedir.
Mesele neyin eksik oldu\u011funa de\u011fil, elindekini nas\u0131l kullanaca\u011f\u0131na bakmakt\u0131r.
\u015eartlar beni zorlad\u0131 ama bir \u015feyi \u00f6\u011fretti:
Yol bazen para ile de\u011fil, dikkatle a\u00e7\u0131l\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"